Afwijkend en opvallend
De naam The Doors is afgeleid van Aldous Huxley's boek 'The Doors Of Perception' en staat voor wat de band wilde bereiken. Jim verklaarde het altijd zo: "Er zijn dingen bekend en er zijn dingen onbekend. Daartussen in zijn The Doors [de deuren]." Neem daarbij William Blake's uitspraak 'De weg van excessen leidt naar het paleis van de vrijheid', die Jim vaak bezigde. The Doors wilde feitelijk doordringen tot het onderbewustzijn.

The Doors hebben vooral in het begin een afwijkende muzikale bezetting. De basgitaar ontbreekt. Manzarek neemt naast zijn bepalende orgeldeuntjes tevens de baspartijen voor zijn rekening. Veelzijdige gitarist Krieger, die al vroeg de Spaanse gitaar onder de knie had en zelfs les heeft gekregen van Ravi Shankar op sitar en sarod, bespeelt zijn snaren met zijn vingers in plaats van een plectrum en beschikt derhalve over een opvallende stijl. Frontman Morrison zingt de teksten niet alleen, maar benadrukt zijn intelligente, poëtische lyrics met een lage, verleidelijke stem, die afsteekt tegen de schelle klanken van Manzarek's orgel.

De teksten zijn altijd erg belangrijk geweest voor The Doors. De poëzie van Morrison, ook zelfstandig te horen op 'An American Prayer', richt zich op het mysterie met droevige en mystieke ondertonen. Veel van zijn gedichten en liedteksten zijn autobiografisch en gaan over zijn jeugd. Belangrijke onderwerpen zijn geweld, seksuele drift en de dood. Morrison is diep geïnspireerd door dichters als Arthur Rimbaud en Charles Baudelaire, waardoor hij overigens ook besluit zich uiteindelijk in Parijs te vestigen, en later door Germaanse filosoof Friedrich Nietzsche. Veel teksten komen echter ook van Krieger.