Naboth van der Meulen,

Naboth van der Meulen (Both voor ingewijden) is een ‘bekende Nederlander’ onder de amateur fotografen. Hij was ruim 40 jaar lid van de Nederlandse Amateur Fotografen Vereniging (NAFV) te Amsterdam, lid van de landerlijke protretgroep en de BMK-groep van de fotobond.

Hij koos voor amateur fotografie, zodat hij kon fotograferen wat hij leuk vond, niets meer en niets minder. Ook had hij een uitgesproken mening wat hij goed of slecht vond, ongeacht wat anderen ervan dachten. Vandaar hij nauwelijks opdrachten aannam. In fotografie was hij zijn eigen opdrachtgever.

Er zijn twee richtingen in zijn werk. Enerzijds de witte huisjes en kerken en details daarvan op de Cycladen. Beelden van wit in wit, meestal vergaand in geabstraheerd in het befaamde Griekse licht.
Het andere spoor, dat hij tot het eind zou blijven volgen, was het portret. Dit zou hem een eervolle landelijke onderscheiding van Bonds Meester Klasse opleveren.
Both’s ‘handelsmerk’ is een portret met een krachtige grafische werkende compositie van de driehoek, gevormd wordt door de ogen, neus en mond. De grafiek wordt nog versterkt door de krachtige zwart-wit afdruk.

Later zijn het vooral portretten van ‘kleurrijk Nederland’. Zo fotografeerde hij buitenlanders van alle mogelijke nationaliteiten in Amsterdam. Ook was hij te vinden op het Kwakoe-festival in de Bijlmermeer. Door zijn persoonlijkheid wist hij het vertrouwen te winnen van de geportretteerde. De foto’s zijn ‘Both-tretten’.
 
Productiviteit, onderzoek van de verschillende technieken en experimenten karakteriseren hem. Een voorbeeld van de bijzondere fotografische technieken is de gomdruk. Daarnaast experimenteerde hij met stillevens van zelf uitgezochte en gearrangeerde objecten. Daartoe behoren o.a. zijn visstillevens. Hiermee oogstte hij landelijke waardering.
Na een strenge selectie werd de serie in 2002 opgenomen in de reizende expositie van Foto Nationaal, waardoor jaarlijks het werk van slechts 20 fotografen wordt geaccepteerd.

‘Er staat iets voor mij in de sterren geschreven, maar die dingen zijn zo ver weg dat ik het niet kan lezen’

Both van de Meulen
Oranjewoud, 3 november 1919            Amstelveen, 18 oktober 2002